4. kənar bir şəxsin öz həyatının mürəkkəbliyi və dərinliyi ilə yaşadığı qədər, ətrafdakı hər bir insanın da eyni dərəcədə qəliz, kədərli və ya sevincli bir həyat hekayəsinə sahib olduğunu dərk etməyin yaratdığı qəfil və sarsıdıcı hiss. ilk dəfə amerikalı yazıçı con köniq tərəfindən 'obscure sorrows' layihəsində istifadə edilmiş bu termin, insanın öz dünyasının mərkəzində tək olmadığı və hər kəsin öz dramının baş qəhrəmanı olduğu reallığı ilə qarşılaşmasını ifadə edir. bu, empatiyanın fəlsəfi və emosional bir forması kimi qəbul edilir.